Zeeheldenbuurt / Actium opent deuren

De Zeeheldenbuurt, de naoorlogse wijk deel uitmakend van de wederopbouw die 75 jaar geleden van de grond kwam, is niet mee de buurt zoals ik die kende. Zondag 19 juli 2026 wandelde ik door de Zeeheldenbuurt en maakt er foto’s. Aanleiding was in eerste instantie het schokkende artikel op Samen Hoogeveen over de neoliberale gang van zaken en de ontstane onrust wegens geplande afbraak en nieuwbouw onder regie van woningbouw corporatie Actium.

Nostalgie speelde ook mee: ik zat in de jaren 1970 op de Trompstraat school, toen een kleinschalige buurtschool, tegenwoordig een kinderopvang. Ik herinner me dat de Zeeheldenbuurt niet altijd een goede reputatie had, maar ik kreeg er niets van mee. Een leerling uit deze buurt was een boefje, maar met anderen uit deze buurt klikte het wel. Rotte appels zijn overal. Nu staan er hekwerken terwijl men in de jaren 1970 nog vrij op het terrein kon lopen. Nog even wat foto’s maken en indrukken opdoen voordat de volksbuurt gesloopt wordt. De woningen zijn gerenoveerd (in 1978), maar  zien er deels verwaarloosd uit. Er wordt blijkbaar niet meer geïnvesteerd in onderhoud. Kapotte ruiten en schuttingen. Planken voor de ruit. Drankflessen. Overwoekering met ‘onkruid’. Leuk voor Urbex fotografie. De vijver ziet er verwaarloosd uit, zonder spuitende fontein. Woningen zijn deels bewoond, er is antikraak, maar ook leegstand. De indruk ontstaat bij mij van een wijk die reddeloos verloren is en waar de ziel uittrekt. Woningen zijn beschilderd met zeevaart taferelen en op een groot wit bord bij de groene vijver staat o.a. “Samen voor de Zeeheldenbuurt” en “Samen niet

Alleen”: een actie van iets om een soort saamhorigheid en samen strijden voor een betere toekomst te tonen/veinzen. “Een fijne buurt begint dichtbij huis. In de Zeeheldenbuurt zorgen we samen met de buurt voor meer groen en veilige speelplekken (…) We maken plekken waar bewoners elkaar ontmoeten. Zo wordt gezond en prettig wonen vanzelfsprekend voor iedereen in de buurt”, benadrukt wethouder Mark Tuit. Wat zijn we sociaal. Reden om verslag uit te brengen is ook: ik maak me zorgen over de huidige bewoners. Huidige woningbouwcorporaties -voorheen

woningbouwverenigingen- zijn vastgoedmaatschappijen en leggen zich bij voorkeur toe op het dure huur- en koopsegment. Nieuwe aanvang huren, duurzaamheidseisen (waarvan ook de ‘groene’ industrie profiteert), hoe groter de corporatie hoe hoger de salarissen van de bestuurders, en jaarlijkse huurverhoging en streefhuur beleid trekken een zware wissel op toekomstige huurders. Niet iedere huidige bewoner zal dat kunnen betalen, ook niet met subsidies. Hoewel nieuwe woningen waarschijnlijk beter geïsoleerd en minder gehorig zullen zijn dan de huidige. Ik verwacht ook kleinere tuinen. Vanaf 1948 toen de Zeeheldenbuurt ontstond waren er nog ruime (moes)tuinen. Ik vraag me ook af of bestaande voorzieningen zoals buurthuis intact blijven.

Op grond van mijn ervaring verwacht ik ook meer nare bemoeienis van de wijkbeheerders (die worden betaald door de huurder, net als andere zaken zoals, die waarover de wethouder spreekt en het directeur salaris) en die onscrupuleus de woonmanager volgen. Dan doel ik o.m. op gluren door de schutting en ongevraagd foto’s en filmpjes maken. Hoewel de PR anders wil doen geloven, is er van echte huurder inbreng geen sprake meer. Volgens Actium en de gemeente Hoogeveen kan iedereen weer terecht in de Zeeheldenbuurt. Gezien de hoge huren en diverse typen woningen verwacht ik hierbij de nodige problematiek. Bovendien zijn huurders niet vrij in welke type woning/huurhoogte ze wensen. En net als elders in Nederland hebben statushouders voorrang zonder inkomenstoets.

Om in aanmerking te komen voor 8.000 oprotpremie moest men op tijd verhuizen naar elders. Ik kan me voorstellen dat menige huidige inwoner zwaar gestresst is en wanhopig is. Ik verwacht ook niet dat de vrije knusse buurt wederkeert. Eerder een verzameling wat kille, afstandelijke ogen huizen met steriele tuinen. Waar moeten de mensen heen? Het informatiepunt van Activum in een huis in de Ruyterstraat kan me niet geruststellen. Ronald Wilfred Jansen, Hoogeveen.

Marktlieden gezocht

Verbinding!

25 jaar getrouwd – Anton & Anita Engels

Vandaag [18-07-2026] vieren we een bijzondere mijlpaal: het 25-jarig huwelijk van Anton en Anita Engels.

Al 36 jaar gaan ze samen door het leven. het paar heeft lief en leed gedeeld, mooie herinneringen gemaakt en een leven opgebouwd in het mooie Elim. Met liefde, vertrouwen en doorzettingsvermogen hebben ze samen een prachtig verhaal geschreven.

25 jaar getrouwd, 36 jaar samen, een prestatie om trots op te zijn. Mogen er nog vele mooie, gezonde en liefdevolle jaren volgen, vol geluk, gezelligheid en mooie momenten met familie en vrienden.

Namens kinderen, kleinkinderen en heel Elim: Van harte gefeliciteerd met jullie zilveren huwelijk!

Coloradokeverplaag treft aardappelvelden in Elim: zorgen bij boeren en inwoners

In Elim is de afgelopen weken een opvallende en zorgwekkende toename van coloradokevers gesignaleerd. De felgeel‑zwarte kevers, berucht om hun vraatzuchtige eetgedrag, richten zich vooral op aardappelplanten. Lokale boeren spreken inmiddels van een plaag, die de oogst van dit jaar onder druk zet.

De eerste meldingen kwamen begin juli binnen bij agrariërs aan de rand van het dorp. Wat begon met enkele kevers op de bladeren, groeide binnen dagen uit tot complete kolonies van larven die zich razendsnel door de aardappelvelden vreten. “Je ziet ze letterlijk per dag toenemen,” vertelt een bezorgde teler. “Ze eten de planten kaal. Als dit zo doorgaat, raken we een groot deel van de opbrengst kwijt.”

Snelle verspreiding door warm en droog weer
Deskundigen wijzen op het warme, droge weer van de afgelopen periode als belangrijke oorzaak. De coloradokever gedijt uitstekend bij hogere temperaturen en kan zich onder gunstige omstandigheden explosief voortplanten. Ook in andere delen van Drenthe zijn meldingen gedaan, maar in Elim lijkt de situatie het meest nijpend.

Inwoners maken zich zorgen
Niet alleen boeren, maar ook inwoners van Elim merken de plaag op. In tuinen worden steeds vaker kevers en larven aangetroffen. Sommigen proberen de dieren handmatig te verwijderen, maar dat blijkt een druppel op een gloeiende plaat. “Je haalt er tien weg, en de volgende dag zitten er weer vijftig,” aldus een buurtbewoner.

Gemeente en landbouworganisaties volgen situatie
De gemeente Hoogeveen en landbouworganisaties houden de situatie nauwlettend in de gaten. Hoewel de coloradokever geen direct gevaar vormt voor mensen, kan de economische schade voor boeren aanzienlijk zijn. Er wordt gekeken naar mogelijke bestrijdingsmaatregelen, maar die moeten zorgvuldig worden ingezet om schade aan andere insecten en het milieu te voorkomen.

Oproep aan inwoners
Inwoners die coloradokevers aantreffen in hun moestuin worden gevraagd dit te melden bij hun lokale agrariër of via de gemeentelijke meldlijn. Zo kan beter worden bijgehouden hoe snel de plaag zich verspreidt.

De hoop is dat koeler en natter weer de groei van de populatie zal afremmen. Tot die tijd blijft het voor Elim een spannende periode.

Sieders over luisteren, samenwerken en ruimte voor vernieuwing

In de video interviews komt Sieders naar voren als iemand die zich bewust is van de verantwoordelijkheid die hij draagt. Open en oprecht spreekt hij over de thema’s die voor hem centraal staan: het versterken van de samenwerking met inwoners en organisaties, en het creëren van ruimte voor nieuwe initiatieven.

Vorige week verscheen het eerste deel van het tweeluik; deze week volgt het tweede en laatste deel. Ook in deze aflevering blijft zijn toon nuchter, betrokken en gericht op verbinding. Sieders benadrukt dat hij niet alleen wil besturen, maar vooral wil luisteren. Dat sluit aan bij de huidige behoefte in Hoogeveen aan een bestuur dat dicht bij de inwoners staat, een bestuur dat samen met de gemeenschap bouwt aan de toekomst. Deze week deel twee van twee.

Na 30 jaar samen eindelijk officieel ‘ja’ tegen elkaar

Elim – Liefde die drie decennia standhoudt, verdient een bijzonder moment. Dat vonden ook Arjan en Arja, die na dertig jaar samenwonen besloten hun geluk officieel te bezegelen met het jawoord. Vanmorgen, op 15 juli 2026, gaven zij elkaar het ja-woord in het gemeentehuis van Hoogeveen, omringd door hun twee kinderen en een kleine kring van familie en vrienden.

Wat begon als een jonge liefde groeide uit tot een hecht gezin, geworteld in het dorp Elim. “We hebben samen zoveel meegemaakt, hoogtepunten, uitdagingen, maar vooral heel veel liefde,” vertelt Arja met een glimlach. Arjan vult aan: “Na dertig jaar voelt het nog steeds goed, en nu is het ook officieel.”

Hoewel het huwelijk in intieme kring werd voltrokken, blijft het feest niet uit. Het grote feest volgt na de zomervakantie, wanneer familie, vrienden en buren samen met het paar hun bijzondere mijlpaal zullen vieren.

In Elim wordt met warmte over het stel gesproken. Hun langdurige liefde en verbondenheid zijn een voorbeeld voor velen. De redactie wenst Arjan en Arja, samen met hun kinderen, nog vele gelukkige jaren toe en dat ze nog lang mogen genieten van elkaar én van het mooie Elim.